Dirk en ik gaan vandaag mee naar Agadir met Hlimou om het project daar te bekijken. De rest van onze groep gaat al wat voorbereidingen doen in ons klasje.
Onderweg met Hlimou hebben we weer hele interessante gesprekken rond de politieke situatie, de doodstraf en dan helaas ook over de grote aardbeving in Agadir in 1960. De volledige stad werd toen verwoest. Hlimou maakte dit allemaal mee en verloor daar helaas zijn papa en één van zijn broers.
Gelukkig is er hier en daar ook tijd voor een vrolijke noot (geiten in een boom!)
In Agadir start die dag een kamp voor gehandicapte kinderen. Een groep Vlaamse meisjes zal optreden als monitrices. Een andere groep Vlamingen, ook van de Bouworde, is ondertussen bezig de “koer” aan het heraanleggen (in de hitte, chapeau!)
Wij met onze groep zullen uiteindelijk de tafels, stoelen, matrassen... sponsoren voor de gehandicapte kinderen van dit kamp.
Na een lekkere couscous gaan Dirk en ik even richting strand, zodat Hlimou tijd heeft om de kinderen te gaan ophalen.
Het doet goed om de Atlantische oceaan te zien!
Gezien Hlimou daarna ook nog de inkopen zelf moet doen, vragen Dirk en ik om ons in Agadir city af te zetten. We wandelen door deze meer Westerse dan Marokkaanse stad: doorheen het vogelpark, langs de soek (waar zowat alles gesloten is op vrijdag – heilige dag).
Gezellige ritjes in de petit en grand taxis brengen ons uiteindelijk weer veilig in Taroudannt.
De anderen blijken al heel veel gewerkt te hebben!! (Ik voel me meteen al een beetje schuldig en besluit maandag héél hard mijn best te doen.)
In de komende dagen zullen Dirk en ik (samen vanaf dan ook “Agadir” genoemd :-)) nog wel een paar keer onze toeristische trip mogen verdedigen :-)
Na wat boterhammen met jam bij Hlimou keren we terug naar de riad voor een douche en nog een drankje. We ontmoeten er Zohra, een collega van Julien, die een tripje naar Tiout voor ons regelt voor de volgende dag!
0 reacties:
Een reactie plaatsen