We nemen afscheid van onze riad en van Taroudannt en vertrekken rond kwart voor negen met Hlimou naar Marrakech.
We maken één korte stop (en eten daar croissants en boterkoeken!) en ontmoeten daar heel kort een andere dochter van Hlimou.
Om kwart voor twee komen we na een alweer vermoeiende rit aan in het toeristische Marrakech. De koffers worden van het dak van ons busje gehaald (ik krijg het trapje helaas nog tegen mijn scheenbeen in ons eerste werkongeval) en in een kar geladen. Eén man trekt de kar met al onze zware valiezen vooruit over Jemaa el-fnaa plein en door de kleine steegjes tot we bij “onze” appartementen aankomen.
We rusten niet lang uit en gaan eerst kip met frietjes eten in een plaatsje dat Hlimou ons aanraadt. Iedereen is moe! Tijdens de siësta gaan Barbara en ik op het dakterras liggen tijdens onze laatste uurtjes samen. Om 17u hebben we al afgesproken om wat sightseeing te gaan doen met Hlimou als gids, maar dat blijkt voor velen echt wel te vroeg (Barbara blijft op het dakterras slapen). We moeten echter voortmaken, want we hebben nog 3 monumenten te bezoeken voor 18u30! Uiteindelijk lukt het ons nipt om een kijkje te nemen in de Koranschool (Medersa Ben Youssef), de Koutoubiamoskee én het museum van Marrakech (ingericht als een huis met de hamam en de ontvangstkamer met dan telkens stoffen, juwelen, messen... die typisch zijn voor Marokko). Het is toch wel de moeite!
We keren terug doorheen de duizenden kraampjes in de soek en door alle indrukken en het vele volk, krijg ik toch wel een serieuze klop...
Om 20u pikken we Barbara op, overlopen we met Hlimou nog eens laatste maal “onze” projecten en gaan we nog maar eens op zoek naar wat eten. Hier is er wél te veel opdringerigheid voor mij, iedereen prijst zijn eten, slangen en aapjes aan. In die drukte nemen we afscheid van Hlimou (snif, snif), niet zonder hem eerst plechtig zijn maillot de bain te overhandigen natuurlijk :-)
We vluchten uiteindelijk naar een dakterras en ook nu kan ik mijn afkomst niet loochenen en eet ik een coupe liegeois (met veel chocolade)!
Marion, Reginald, Barbara en ik slapen uiteindelijk in de salon (=het koelste plekje) van het bovenste appartement, elk op een stukje van de grote U-vormige zetel. Dirk en Nadine slapen op het gelijkvloers en hebben enkel het gezelschap van wat kakkerlakken.
Julien toont zijn stoere aard en slaapt op het dakterras (en lijdt toch wat kou die nacht)...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten